Нар өвөртөлсөн уул

                  Дотуур байранд үлдсэн бага нас
Өвлийн шөнө би, дотуур байрын пийшин налан зогсоно
Өрөөсөн оймсны цоорхой өсгийд холгосон хөл хорсоно
Хөдсөн дээлийн өврөөс шарсан хуруудны үнэр цоргино
Хөдөөгийн хүүхдийн сэтгэл, гэрээ санан гүйнэ
Өлөн салхитай жавар хивэн, үхэр хотондоо яраглана
Өвөөгийн, мангастай үлгэр дэрлэн, дүү хоймортоо дугжирна
Тулганы гал, шар гэрлээрээ ээжийн гэзгийг сүлжинэ
Туулай, гэрийн утааны үзүүрт шургаж, нохойны дуунаас цочно
Байрын багшийн Унтаарай! гэх дуу тасхийн хаалгаар орж гарна
Баавай галчийн том сүүдэр, пийшингийн амнаа босож сууна
Цагаан сарыг тоолсон сэтгэл, ...

                                            Бөөрөнхий хорвоо
Саран наран толгой дээгүүр эргэсэн
Салхи усан хормой доогуур эргэсэн
Сайхан муухай дундуур эргэсэн
Салж хагацааж ирж учруулсан хорвоо
Ургах гандах жим дундуураа эргэсэн
Уруудах өгсөх амьсгал соливцоон эргэсэн
Өсөх өтлөх өнгө сүлжээн эргэсэн
Өглөгч тэнийж харамч атгасан хорвоо
Гал дүрэлзэж ус ширгэж эргэсэн
Газар тоосорч харгуй халзарч эргэсэн
Морьд үүрсэж ноход боргож эргэсэн
Монгол мэхийж түнш хямсалзсан хорвоо
Цусаар харааж тосоор ерөөж эргэсэн
Цуугаар  дуурсаж гуйлгаар далдарч эргэсэн
Шорондоо зуд орондоо зунтай эргэсэн
Шороондоо үндэ...

ШүлэгСанаж хүсэхийн зөрүүлгээр жавар үлээвэл цантай
Сарны бүрзгэр гэгээгээр нулимс арчихад сэвхтэй
Салгалж байгаа амьдралын цайны гангар цавтай
Садар будархан явдлын хормойны салхи донтой
Хувь заяаныхаа төөрөгтэй заамдалцах сайхан ч
Хуучин муу малгайныхаа хөлсийг үнэрлэх аятайхаан!
Нуурын хэдэн ангир, ганганаан дундаа гэгэлзээтэй
Нуусан хаасан жаргал, хөх инээдэн гижигтэй
Яруу найрагчийн зүрх, дүрэлзүүр халуун дөлтэй
Ярдаг ардаг хорвоо, янзын олон ааштай
Хувь заяаныхаа төөрөгтэй заамдалцах сайхан ч
Хуучин муу малгайныхаа хөлсыг үнэрлэх аятайхаан
                                                       ...

http://www.english-test.com/

http://www.4shared.com/

Ихэр толгодын орой зэрэглээнд  дэрвээд л
Ирж яваа  шувуудын дуунд тэнгэр дэрвээд л
Эмзэг эмзэгхэн бодолд сэтгэл   дэрвээд л
Ээжгүй байхын зовлон хэцүүхэндээ хэцүүхэн
Ус руу шургасан замаар бүгээн адуу дэргээд л
Уран хээ нь  дотороо намрын нуур дэргээд л
Уртын дууны шуранхайд настай аав дэргээд л
Уйлахгүй байхын аргагүй  хэцүүхэндээ хэцүүхэн
Зэгэл зэгэлхэн салхи  зэрвэсхэн  эргээд л
Зээрийн цагаан тоос зэрэгцэж   эргээд л
Ижий аавтай нас эрхэлж   эргээд л
Энэ хорвоогийн ааш эвгүйхэндээ эвгүйхэн
                       Ж Раднаадаргиа  2002
...

                         Шүлэг
Намираа нар, өнжин шаргалтаж бударна
Наргиа од, шөнөжин шаргиж бударна
Наалинхай салхи, гэзэг задалж бударна
Намтрын гэгээ, үрчлээнд сөхөрч бударна
Уйлахаас яах вэ, хүмүүн заяа бударна
Уярахаас яах вэ, хорвоо дандаа бударна
Харгиатай ус, чулуу хүлхэж бударна
Хайтан цэцэг, шороо хөхөн бударна
Хайртай сэтгэл, зүүд сүлж бударна
Ханхар өвгөд, зөнгөө дагаж бударна
Уйлахаас яах вэ, хүмүүн заяа бударна
Уярахаас яах вэ, хорвоо дандаа бударна
ээжийн сүү, зулай битүүлж бударна
Эгшигт дуу, санаа алдуулж бударна
Товлосон болзоо, хясал дэлгэж бударна
Тоотой нас, тоосгүй урсаж бударна
Уйлаха...

        Тулгатай галын дэргэд дуу хазаарлахуй
Халцгай, халцгай!... гээд шидчихмээр
Халуун үг дэнсэлж
Туурга түшээтэй хуур ивэлгэн
Тулгатай галын дэргэд дуу хазаарлахуй
Сэтгэлийн сэдрээ бор шархнаас
Сэм сэмхэн нулимс гэлдэрнэ
Өвөр налсан хуурын бөмбөрөөнд
Өнгө нь олддоггүй хорвоо хөлрөхөд
Хүсэл хяслыг буцалган буцалган самарч
Хөх торгон аялгуутай дуугаа сүлэхүй
Айл айлын гадаа
Алаг шаазгай шагширч бууна
Туйлсан тавиланг зайдан уургалж
Тулгатай галын дэргэд дуу эмээллэхүй
Тоононы шар утаа амтагдаж
Тоорой Баньдын тоос эрцилнэ
Бусгаа учралын гуниг сүүмэлзэж
Буурал эмгэний таяг халтирна
Ташуурсан жаргал...

         Нүцгэн ат нүгэл залгилна
Тарчилсан
Тарлан ганц ангирын
Цархирсан ганганаа
Цахир хөөстэй хөвнө
Нүднээсээ бөрт бөрт
Нөмгөн үүл унаган
Нүцгэн тэмээ
Нуур залгилна
Эргэн эргэн дэргэсэн
Эрчлээтэй мяралзаа
Туулай уруулын голоор
Туулайчлан дэгдэнэ
Хүзүүгээ өргөн
Хөх зэрэглээгээр санаа алдана
Сүүлээрээ шумуул ороолгож
Сүүдрээрээ нар арчина
Нүгэл аргадсан ганганааг
Нүцгэн ат залгилж
Сэвхтэй орчлонгийн гунигтай
Сэвсээрээ шүлэг будна
      2002он         Ж.Раднаадаргиа
...

Зээ: Хэдэн өвлийг хамт туулж
Хэдэн ч уулсыг хамт оройлж
Хүлэг минь болж чи
Хүрэх газарт аваачихдаа
Хоол надаас нэхсэнгүй
Холдож зугатаж шантарсангүй
Хайрч холгож зовоосонгүй
Ханзарч урагдаж хаягдсангүй
Халуунд нь хөргөж
Хүйтэнд нь халааж
Хүний ханиас илүү
Хүсэл зорилгод үнэнч зүтгэсэн
Хөх саарал болтлоо
Хөлийг минь хамгаалсан
Хүдэр эрийн унаа болсон
Хүлэг морьны үнээр авсан
Хүүхний харцанд доошоо орох
Хүдрийн заарны үнэртэй ч
Хүчтэй бяртай эзнийхээ
Хийморийг илтгэх чанартай
Хүрээ хот газарт
Хүч тамирын зааланд
Хүсэл дурлалын болзоонд
Хүлээн авалтын үдэшлэгт
Хүчээр тайлагдаж гологддог ч
Хөдөө аян замын
Хөтөлбөр бэлтг...