Нар өвөртөлсөн уул

Саарал уянгаИхэр сүмбэр уулсынхаа үнэрээр
Илбүүлэнхэн инээлдэж суугаад
Энгэрийн мөнгөн товчоороо
Эрхлэнхэн оролдож байгаад
Шүүрс алдуулсан дөчин жил
Шүлгэнд үлдэнэ гэж саналгүй
Босоо тасам бэлхүүс тойруулаад
Ороо дэвхцүүр гижиг алдчихсан
Аашны бүүвэйтэй алаг нүдээр
Алгадуулж аваад хоцорсон
Аальгүй суугаагүй насны гижиг
Алчуур, өвөр дээр орхичихсон
Өлөн чийгтэй шар дурдан бүс
Өдгүй дэрэн дээр гогцооруулсан
Үлийтэй нутгийн цагаан залууд
Өврөө нээнэ гэж зүүдлээгүй ээ
Зэрэглээ ааштай гижиг нь
Гэрэвшээгээ үргээж арилсан
Явуу цагаан мөөм нь
Янагийнхаа өвөрт ургасан
Садан хос уулнаасаа тэгээд
Нарны дайтай хадамлачи...

                                              Алтан ширээ                                             Яруу найрагч Э.ХархүүдҮүрийн туяатай цэцгэндээ солонгорон
Алтан ширээ, ангиртай ганганана
Үрэл шүүдрийн усандаа талстран
Алтан ширээ, адуутай тоглоно
Явуу найрагчийн, Зуны шөнө
Яанаглаж хайлсан Дүүжиймаа бүсгүй
Жаахан шарга-ын тоос татуулж
Заяаны уяхан сэтгэл дэрвүүлнэ
Үзэсгэлэн гоо дагинастайгаа наадаж
Алтан ширээ, хууртай дуулна
Үлгэр домгийн далайдаа хөндөлсөж
Алтан ширээ, хулантай хулжина
Бурман ааштай Дүүжиймаа бүсгүй
Хүүхэн заяагаа хиртээмгүй хүүхэн
Б...

Энэ бичлэг таалагдсан учраас тавив.  Гэхдээ зохиогчийн эрх зөрчөөгүй болно. 
Өвөр Монголд бослого хөдөлгөөн гардаггүй байсан гол шалтгаан нь хэт их хятаджуулсанд оршино гэж боддог байлаа. Харин энэ бодол эндүүрэл байжээ. Өвөр Монголын умарт хэсэгт Зөвлөлтөөр хамгаалуулсан Монгол улс тусгаар тогтнож байсан явдал бол хүйтэн дайны үед Хятадын эрх баригчдад учруулж байсан хамгийн том аюулын харанга байв. “Айсан хүнд аргал хөдөлнө” гэгчээр Xятадын эрх баригчид тэр цагт Өвөр Монголыг хятаджуулах үйл ажиллагааг нэн эрчимтэй явуулах болжээ. Өвөр Монголын нутагт хятадууд сууршиж, тариалан хөгжүү...

Цагаан морин жилийн анхны борооЦагаан морин жилийн анхны бороо
Цаана, наанаа амрагтай сэтгэлийн
Цалам, чивцраан чангалж
Цадиг түүхийн буурал тоос суунагласан
Богд Дүнжингаравын зэрэглээнээс цайрч
Бор борхон зүрхний тольт жаргаан
Бодол шиг асгаран асгаран орлоо
Борооны дуслыг чиний шанхнаас амслаа
Нум нь хотолзсон их хотод
Нууцалсан хайрандаа нургин мансуурч
Хайр, бороо хоёрыг шимсхийн
Халамцах яасан жаргалтай юм бэ!
Цагаан морин жилийн мөнгөн борооноор
Цас унаагүй насандаа наадахад яадаг юм бэ!
Төөрөг заяаны шир зурхайд
Төөрсөн гунигаа үргээхэд, нүгэл яах юм бэ!
Чиний хайраар нүгэл хөглөн татлахад ...

Өнөөдөр миний хувьд маш их зав өөртөө гаргаад блогийн хэдэн найзынхаа сонин хачиныг мэнд усыг асууж сурах гэж тухлан сууж байна.
Ингээд нөхдүүдийн блогоор зочлон хаалга үүдээр нь шагайж шинэ юу байна, хэн юу гэсэн байна, уйлсан, дуулсан, уйтгарласан, дурссан, баярласан, шинэ мэдээлэл болгоныг шүүн үзэхээр хажуудаа хүйтэн жүүс тавин хэн бугайн өргөө цагаан блог руу эхэлж ороё доо.
эхлээд найзуудын дарааллаар Анахайн гэрт орох гэтэл энэ хүн блогоо нээгээгүй хэвээрээ байх юм. За юутай ч анахайд мэнд хүргэе. Дараа нь Төрболдын гэрээр шагайтал аль 4 сарын 18 нд шалгалт юу юм бэ гэсэн бичлэгээ бухим...

Намрын борооНамрын бороо
Намираа шар салхиа сөрөн
Намдана үгүй шир ширхийн цутгана
Хүний ганц ч
Миний л болох ботгон нүдэнгийн
Хүрэн одончуу цув нэвтрээ байлгүй
Хэнз таана даган нүүдэг
Малч Жинжээ гуайн отрын майхан ч
Хээрийн хойморт нэвтрээ байлгүй
Үүл нь өөдөө сөргө тэнгэрт
Үрээ дагуулсан шувууд үймэрнэ
Өд жигүүрээ даахаа больтол нэвтрээ байлгүй
Тэнгэрийн зүүн хаяа
Тэр чигээрээ мэлс мэлсхийнэ
Тэр их гэрэл ч нэвтрээ байлгүй
Хүлгийн чимээ чагнан чагнан
Хүсэх, хясахын тавиланг эдлэн
Хүний бүсгүй үр өсдөг байлгүй
Намрын бороо
Намираа шар салхиа сөрөн
Намдана үгүй шир ширхийн цутгана.1987 он    Ж.Рад...

Би цэцэг шиг дэлгэрэхсэн
Би бороо шиг асгарахсан
Би тэнгэр шиг цэлмэхсэн
Би салхи шиг чөлөөлөгдөхсөн

Би цэцэг шиг дэлгэрсэн
Би бороо шиг асгарсан 
Би тэнгэр шиг цэлмэсэн
Би салхи шиг чөлөөлөгдсөн 

Би цэцэг шиг хагдрана
Би бороо шиг амсхийнэ
Би тэнгэр шиг хувисна 
Би салхи шиг гэгэлзэнэ 

Би дэлхий шиг 
Дэлхий над шиг 
Бие биенээ тээсээр 


* * * * * * *
2011-06
...