Нар өвөртөлсөн уул

Хамтдаа хэвтээд оддыг тоолмоор
Харвасан нэгэнд нь хүслээ шивнэмээр
Гараасаа барилцаад мөсөн дээр гулгамаар
Гайхуулж онгирон чангаар инээмээр
Сайн тэврүүлээд ардаа суулгаад
Салхи татуулан байктай хурдалмаар...
Дэр бүтээх үсийг тань илбэмээр
Дэрлүүлж гараараа тэврэн нойрсуулмаар
Сугадан хөтлөлцөн гудамжаар зугаалмаар
Сууж цэцэрлэгт чамтайгаа үлдмээр
Сэрүүн үдэш янаглан суугаад
Сэтгэлийн үгсээ зүрхнээсээ хэлмээр
Ирээдүйн мөрөөдлөө хамтдаа ярьмаар
Ижилдэн дасаад хун шувууд шиг болмоор......

Хээрийн ягаан цэцэгсийг хөл доод чинь дэлгэж
Хэнэггүйхэн энэ насныхаа минут бүрийг алдалгүй
Дурлам сайхан бүхнийг сэтгэл зүрхэндээ хадгалаж
Дураар нэгэн амьдралын нас бүрийг хуваалцаж

Дэлбээ ягаан уруулын эс бүрийг мэдэрч
Дэндүү дулаахан харцны тусгал бүхэнд өртөж
Дэвэргэн энэ насныхаа цаг бүрийг хамт байж
Дэргэд чинь үргэлж хамтдаа баймаар байна

Алаг хээнцэр цэцэгсийг өлмий доор чинь дэвсэж
Аанай энэ амьдралынхаа мөч бүрийг зориулж
Торгон зөөлөн арьсны эс бүрийг үнсэж
Тоотой хэдэн насныхаа мөч бүхэнд хамт баймаар

Давхраатай алаг нүдний тальмаа бүхэнд согтож
Даруухан нэгэн а...

Энгүйхэн яриа нь чихэнд минь эгшиглэж би инээмсгэлдэг
Эрхлэх дүрийг нь нүдэндээ төсөөлөн баясал төрдөг
Хөдөлгөөн бүр нь санаанд ирж тайтгаруулдаг
Хөхрөн инээх нь зүрхэнд дуулдахад яаран тэмүүлдэг...

Зүрхийг минь чи дэлгээд хардаг ч болоосой
Зүү орох зайгүй нэг л нэр бичээстэй бий
Сэтгэлийг минь чи тольдоод хардаг ч болоосой
Сэвгүй тунгалаг нэг л хүний хөрөг тэнд тодхон бий...

Ухаан бодол төвлөрөхгүй юм
Урсах цаг хугацаа удаад ч байх шиг
Нэг л адгаж яараад байх юм
Нэхэх цаг хугацаа дэндүү хурдан ч юм шиг...
...

Дурлал хэмээх цахилгаан станц
Дулаахан энэ илчинд дэлхий ертөнц бүлээсч байгаа
Дурлал гэдэг энергийн эх үүсвэрийг Эйнштейн нээгээгүй
Дуу аялсан Ромео ч бодож олоогүй
Дулааны нэг ч инженер санал болгоогүй
Дурлалд шатаж үзэхдээ би харин нээчих шиг боллоо :D
Дуу шиг уншигдах мэйл бүхнээс илч ялгарахад
Дуулдаг шүлэглэдэг би бол цахилгаан станц
Хүчтэй татагдан соронзон оронд орсон байсан
Хүрэх төдийд цахилгаанд цохиулсан тэгэхэд бас
Салж чадахгүй наалдаж орхисон зүрх
Салгаж хэзээ ч чадахгүй байх тэр чигтээ
Дэндүү хүчтэй цахилгааны эх үүсгэвэр
Дэлхийн номер нэг чи минь миний бас цахилга...

Сэтгэлийн бяцхан шувуухай чиний зүгт нисч
Сэрүүн байх мөч бүхэндээ чамайгаа санаж
Шөнийн зүүдэнд цэцэгс бүхэн чамайг минь дүрслэж
Секунд тоолон хүлээх мөч бүрийн төлөө
Сэмхэн чамайгаа мөрөөдөн инээмсгэлэх агшин бүхэн
Сэтгэж төсөөлж байгаагүй амттайхан амьдралын минь энэ л өдрүүд...

Ялдамхан инээмсгэлэлд согтоод
Янзтайхан талимаарах харцанд уусааад
Ялгуун бүхнийг чинь бишрээд
Яваад ирэх уулзалт бүртээ
Яг дэргэд чинь байхдаа
Ямар их хүсдгээ шивнээд
Ягаахан уруулыг нь үнсэнэ дээ
Янаглан хүзүүг нь үнсэнэ дээ
Хайрлан хацрыг нь үнсэнэ дээ
Харамлан нүдийг нь үнсэнэ дээ
Дурлан хамрыг нь үнсэнэ дээ
Дуулан чихийг нь үнсэнэ дээ
Хөөрхөнийгөө......

Зүрхийг нь минь хааш нь хийчихвээ
Зүгээр нэг базаж аваад
Зөндөө гүнзгий нүх рүү шидчихвүү
Зүрхийг минь чи яачихваа
Зүүдэл даавуутай андуураад
Зүүгээр хатгаад хаячихвуу
Зүрхийг минь чи хааш нь хийчихвээ

Улсын хөрөнгөөр эрдэм сурчихаад Алсыг зориод алга болчихдог хэсvvлч монгол
Удаж удаж нэг ирэхээрээ Ардчилал яриад бужигнуулж гардаг хэрvvлч монгол
Удмын дайчин омог нь хөдлөхөөр Уураа барихгvй дэлсэж орхидог хэдрvv монгол
Уралцах дайсан vгvй болохоор Ураг нэгтнээ хөнөөж орхидог хэцvv монгол
Сайд цэрэг хэнийг ч гэсэн Сайдуулж муудуулж гvтгэж болдог чөлөөтэй монгол
Сайтар зохиол нь хол яваагvй Сарьдаг Алтайгаа нөмөрлөж зогсдог чөдөртэй монгол
Сайн морь гавьяатай хvмvvсийг Санаандгvй vхэл отож байдаг чөтгөртэй монгол
Савдаг лус нь хилэгнэж гvйцээд Сав л хийвэл ган зуд болдог дошгин монгол
...

Ёохор хатирах өлмий зүрхэн дээр минь нижгэнэвч
Ёо! гэж үзээгүй эр хүний зүрхсэн
Ёроол үгүй хагацал дээр түлхэн түлхэн бөхийлгөвч
Байя! гэж хэлээгүй эл дол сэтгэлсэн

Усан тэлмэн харцны чинь пулемёт адил шүршилтэнд
Урьдын шархтай зүрх минь тэсээ гэж үү шүтээн минь!
Уруул амны чинь интоорт, шүлс залгин хорхойсовч
Учир зовлон тоочиж чөлөө гуйдаг юм билүү дээ…

Хонгорхон сэтгэл хичнээн зөөлөн байваас
Хорвоогийн тоглоом төчнөөн хатуу байдгийг
Үзсэн цэцэн үзээгүй тэнэг хоёрын
Үүрэх зовлон дүндээ дүн ч юм уу даа

Учрыг мэдсэн хүн өөрийгөө захирах гэж
Уураг та...

Тэнгэрт гялтганах од мичид
rnТэврэн чамайг минь бүүвэйлэг
rnӨрлөг сарны гэгээн туяанд өлгийдүүлж
rnҮнэгчлэн мишээгээд тавтай нойрсоорой

rn
rn